Alfa, którego szukałam

Wren Sterling została adoptowana przez klan łowców Sterlingów i od dziecka szkolona na łowczynię wilkołaków. Nie wiedziała, że sama jest wilkołakiem i czyimś przeznaczonym partnerem z legend. Na balu poznaje Ronana Ashcrofta, tajemniczego alfę watahy. Ich więź jest natychmiastowa, ale w miarę pogłębiania się uczucia Wren wyczuwa bijącą od niego aurę wilkołaka. W końcu odkrywa, że to właśnie on jest celem, który jej rodzina łowców przysięgła zabić, a zarazem jej przeznaczonym partnerem. Rozdarta między dwiema tożsamościami, Wren stawia czoła kolejno ujawnianym tajemnicom. Jej przybrany brat Owen początkowo ją odrzuca, by z czasem zacząć po cichu chronić, a jego uczucia przeradzają się w nieodwzajemnioną miłość. Jej zaufany przybrany wujek Gideon okazuje się wilkołaczym szpiegiem, który dwadzieścia lat temu przeniknął do domu łowców, pragnąc zemsty. To on planuje otrucie Ronana i uwięzienie Wren, współpracując z zazdrosną Seraphiną, która jest kandydatką na królową. Po ocaleniu życia dzięki antidotum, ucieczkach z więzienia i publicznych starciach, Wren i Ronan przechodzą Próbę Charakteru Bogini Księżyca i udowadniają, że są dla siebie przeznaczonymi partnerami. Spisek Gideona wychodzi na jaw, a Owen zabija go, odkupując winy przybranej rodziny. Łowcy i wilkołaki podpisują historyczny traktat pokojowy. Ronan oświadcza się Wren i zostaje przyjęty. Bogini Księżyca ogłasza ich królem i królową.